Şiir

Dönmek İstiyorsan Hayattan

Umutlar besledi insan. Kaybetmeden önceydi. Büyüttüğü hayaller vardı. Yıkılmadan önceydi. Elini uzattığında tutan. Dönmeden önceydi. Sür meşgale dünyada, ötesi var mı? Yaşamadan önceydi. Her gün farklı furya, sevişirdi kalemim kağıtla. Bilinmeden önceydi. Sevişmenin meyvesi, dar ağacında. Asılmadan önceydi. Yok, çıkılmaz bu sokak. Gözüm kapamadan önceydi. Kuyu derin, yetmez halat boyu. Doldursan da tepeleme, çekemezsin. Ağla, […]

Continue Reading

Bitmeyen Gece

Bir sigara… Bir sigara daha… Sabahın yüzü gözüktü bir sigara daha… Ellerim soğuk ve terli bir sigara daha… Bitmeyen gece, Sonsuzlukla yarışıyor, Tik tak, tik tak, Saliseleri hissettim rüzgar tenime değdiğinde Deniz sanki mor, sanki kızıl, nasıl söylesem Sanki biraz sen Ve gece bitmeyen gece Hava ısındıkça ısınıyor sanki her nefeste Bir şey sigara dumanına […]

Continue Reading

Rooberoo – Ruberu Şiir [Çeviri]

1814 – 1852 tarihleri arasında yaşamış İran asıllı Fatimih Baraghani tarafından yazılmış bu nadide eser günümüzde Mohsen Namjoo tarafından bestelenip seslendirilmiş. Ben şimdi sizlere Türkçe çevirisini ve orijinal Farsça yazılımını paylaşarak eser ile baş başa bırakıyorum. Dilerseniz Youtube vb. gibi mecralarda aratarak bestelenmiş halini dinleyebilirsiniz. Rûberû Ey sevgili! olur da çehrene bir bakış atabilirsem ve […]

Continue Reading

Bu Baharın Esintisidir

Serçelerin resitalidir bu, gökyüzüne seni çizerler, Senin gidişinle birlik şehri terk edecekler, Anladım bırakmam diyenler, en önde giderler. Gidenlerin rüzgarıyla yeni şarkılar dinleyeceğim. Ardından bülbüller yeni bir gülü sevecekler, Bir çiçek öldüğünde yeni tohumlar dirilecek, Seven sevdiğini unutup yenisine kanat gerecek, Yarının zevklerine bugünden ekmek banacağım. Her yeni hatıra getirirken eskilere gidilecek, Bu baharın esintisidir, […]

Continue Reading

Yıldızlar Şahit

Yüz yıl dursan karşımda demem diyemem, Dilimin mühründendir, Elimdeki gülün dikeninden. Yar bilse ben bilemem. Yapamam, edemem, Gidemem, Gözüm kapalı. Bağırıyorum, hani gök yüzünün yıldızları, Nerede? Yazıyorum yazabildiğimce, Kırıyorum zincirleri, Kaldırıyorum bütün perdeleri, Ayan beyan, şimşekleri, Gönüllerden, Elektrik yetemiyor, neden? Nedir bu? Kimin bozgunu? Hangi gölge oyunu? Heceler sek sek oynuyorlar aklımda, Hiç biri varamadı, […]

Continue Reading

Uykusuz Gecelerim

Gecenin karanlığında, Bulutlarda yalnız bıraktı mı Ay’ı? Düşünürken yalnızlığı, Ağlamaklı mı gözlerin?  Bilmiyorum uykusuz mu gecelerin? Yok mu bir söz çıkıp gelse gökten! İlişse tüm benliğime, Doyursa, silip atsa pasımı, Kararmasa yine kalbim, Seninde uykusuz mu gecelerin? Gecenin ayazında sende çıktın mı balkona? … Sokakların sessizliğinde hissettin mi beni? … Gördün mü pencerenin önünde? Bilmiyorum […]

Continue Reading

Gece

Bu şiiri gelçi şiirde demek gelmiyor içimden birçok şair ve üstat varken, sekiz mayıs ikibinondört tarihinde kendi vücudumla savaştığım dönemde çevre ülkemizde yaşanan bu trajik iç savaş durumuna karşı kaleme almıştım ve şimdi sizlerle paylaşıyorum. Okuyup yorumlamanızı temenni ederim. Dönüşüm sanadır, yakarışım sana Gözlerinden akıttığın yaşlara Ağlarken gülmeyi unuttu bebeler Gün ardında kayboldu gülüşler Haber […]

Continue Reading

Söylesem Tesiri Yok

16. yüzyılın büyük Divan şairi Fuzuli, yalnız bir insandır. Onun şu beyitini çoğunuz bilirsiniz. “Ne yanar kimse bana ateş-i dilden özge. Ne açar kimse kapım bad-ı sabâdan gayrı” demiştir. Yani şair o kadar yalnız birisidir ki evinin kapısından içeri sadece sabah rüzgarı girmektedir. Çileli geçen bir ömür. Yalnızlık, yoksuzluk, kimsesizlik onun için kader olmuştur. Halbuki Fuzuli, […]

Continue Reading

Gülhane Parkı’nda Ceviz Ağacı

Günlerden bir gün Nazım Hikmet çok sevdiği sevgilisi Piraye’yle buluşmak için Gülhane Parkı’nda randevu verir. Ancak ne yazık ki Nazım o zamanlar polis tarafından aranmaktadır. Gülhane Parkı’na gelen Nazım bir ceviz ağacının altında beklemeye koyulur. Piraye’nin yolunu gözler. Nazım Piraye’yi bekleye dursun uzaktan, parkın bir ucundan bir polis görünür. Nazım o dakika soluğu ağacın üzerinde alır, saklanır. […]

Continue Reading

Bitsin Bu Azap

Büyüdükçe büyür bu yara İçimi kaplar derin bir hüzün Tutar öyle de bırakmaz Silinmez, atılmaz İster kalp böyle sevilmek Nasıldır bilmez sadece eziyet Bitsin artık bu azabın Uzanmasın bana, ayrılsın bedenden Aşkın da al kalbimden Zehrin de götür Artık kalmasın kalıntın Pak olur kalp belki bir gün Cömert Bilge

Continue Reading