Uykusuz Gecelerim

U

Gecenin karanlığında,
Bulutlarda yalnız bıraktı mı Ay’ı?
Düşünürken yalnızlığı,
Ağlamaklı mı gözlerin? 
Bilmiyorum uykusuz mu gecelerin?

Yok mu bir söz çıkıp gelse gökten!
İlişse tüm benliğime,
Doyursa, silip atsa pasımı,
Kararmasa yine kalbim,
Seninde uykusuz mu gecelerin?

Gecenin ayazında sende çıktın mı balkona? …
Sokakların sessizliğinde hissettin mi beni? …
Gördün mü pencerenin önünde?
Bilmiyorum uykusuz mu gecelerin?

Seher vaktinin ayazıyla donduğumda…
“Uykusuz gecelerim”
Yıldızların gün ışığına hapsoluşuna…
“Uykusuz gecelerim”
Yanan son sigaramın dumanında…
“Uykusuz gecelerim”
Sabah ezanının sesiyle günün uyanışına…
“Uykusuz gecelerim”
Seninde uykusuz mu gecelerin?

Ağaçtan düşen son yaprakta,
Rüzgarın şiddeti ile savrulur.
Sanatsız kalan ağaçta,
Sabahın ayazında kavrulur.
Bilmiyorum uykusuz mu gecelerin?

Belkide bitmiştir sonbahar.
Kar düşmüştür yapraklara, çürümüştür.
Her bastığımda çıtırdar beyazlar,
İki ayak izi yalnızlığıyla…
Seninde uykusuz mu gecelerin?

Belki baksan görürdün.
Gün karardığında,
Yıldızların arasından göründüm.
Bilmiyorum uykusuz mu gecelerin?

Seninde uykusuz mu gecelerin?
Bilmiyorum uykusuz mu gecelerin?
Her gece uykusuz gecelerim.

Yazar hakkında

Kerim ÇALIŞKAN

Bir başkadır anlatmak, bir başka okuyup anlamak. Anlaşılmak için bir şeyler paylaşmak.

Yorum ekle

Bir Cevap Yazın

Kategoriler

Instagram

Bumerang - Yazarkafe