ayı dost
ayıdan dost olur mu rus bir çift ve mevlana nın ayı hikayesi
Bumerang - Yazarkafe

Son günler mutlaka evcilleştirilmiş ayı besleyen Rus çifti duymuşsunuzdur. Hem haberden hemde ayının dostluğu ile ilgili mesnevide yer alan bir hikayeden bahsettim.

Rusya’da bir çift 23 yıldır evcilleştirdikleri ayıyla yaşıyor. Svetlana ve Yuriy Panteleenko çifti, Stephan adını verdikleri ayıyı sadece 3 aylıkken sahiplendi. Şimdi 23 yaşında ve 136 kilo ağırlığında olan Stephan, Panteleenko çiftinin çocuğu gibi yıllardır onlarla yaşıyor. 2.1 metre uzunluğunda olan Stephan’ı doyurmak için günde ortalama 25 kilo taze balık, sebze ve yumurta veriliyor.

ayı dost

Ayı Dost
Haberden bahsedip görselleri paylaştıktan sonra gel gelelim Mevlana’nın mesnevide bahsettiği Ayının Dostluğuna dair hikayeye…

Bir ejderha bir ayıyı yakalamıştı. Yiğidin biri giderken ayının bağırmasını duydu. Alemde düşkünlere yardımcı erler vardır. Onlar, mazlumlar feryat ettiler mi derhal yetişirler. Mazlum seslerini her yerden işitirler, Hak rahmeti gibi oraya koşarlar. Alemin sarsıntılatına ve yıkıntılarına direk, destek olan, gizli dertlerin tabibi bulunan o erler; muhabbetin ve adaletin rahmetin ta kendisidirler.

Ayı, ejderhadan feryat edince, o er ayıyı onun pençesinden kurtardı.

Ayı ejderhadan kurtulup o babayiğit erden o keremi görünce, Eshab-ı Kehf’in köpeği gibi onun peşine takıldı. O Müslüman hastalanıp yastığa baş koyunca da ayı ona bağlanmış, gönül vermiş olduğundan bırakmadı, başında beklemeye başladı.

Biri oradan geçerken “Halin nasıl? Kardeş, ayıyla ne işin var?” dedi. Er ejderha hikayesini nakletti.

O adam, “Ayıya güvenme be ahmak. Ahmağın dostluğu düşmanlıktan beterdir. Ne suretle olursa olsun sürülmesi gerek” dedi.

Er dedi ki; “Vallahi bunu hasedinden söyledin, yoksa sen ayıya ne bakıyorsun, sevgisini gör!”

Adam, “Ahmakların sevgisi aldatıcı bir sevgidir, benim bu hasedim, onun sevgisinden iyidir. Be adam gel benimle bir ol da o ayıyı sür, defet. Hemcinsini bırakıp ayıya güvenme” dediyse de Er, “Git, git hasetçi herif, kendi işine bak” dedi.

Adam, “İşim buydu ama sana nasip değil. Yüce kişi ben bir ayıdan daha aşağı değilim ya onu bırak da eşin dostun ben olayım. Başına bir şey gelecek diye yüreğim titriyor. Böyle bir ayı ile ormanlığa gitme. Yüreğim asla olmayacak şeyden titremedi. Seziş Tanrı nurundandır, boş değil. Ben müminim
“mümin Tanrı nuruyla bakar” sırrına mazharım. Kendine gel, kendine! Bu ateşgedeyi bırak!” dedi.

Bu sözler erin kulağına girmedi. Su-i zan adama kuvvetli bir seddir. Ayının elini tuttu, adamın elini bıraktı.

Adam da “Senin aklın başında değil, gidiyorum” dedi.

Er dedi ki: “Git de benim kaydıma kalma. Boş boğaz herif, o derece bilirlikten dem vurup durma”

Adam tekrar “Ben senin düşmanın değilim. Peşimden gelirsen kendine lütfetmiş olursun” dedi.

Er, “Uykum geldi. Bırak beni işine git”dedi.

Adam, “Yahu, ne olur dosta uy da, akıllı birisinin himayesinde, gönül sahibi bir dostun civarında uyu” dedi.

Babayiğit, o adamın ısrarından hayallenip kızı verdi, yüzünü çevirip, “Bu galiba bir katil, bana kastetmeye geldi, yahut bir şey umuyor, dilenci ve külhani herifin biri.Yahut da beni bu ayıyla korkutma hususunda evvelce dostlarıyla bahse girişmiş olmalı” dedi. İçinin kötülüğünden hatırına iyi bir şey gelmedi. Bütün hüsn-ü zannı ayıyaydı. Sanki ayıyla aynı cinstendi! Bir köpek uğruna bir ayılıyı itham etti ve o ayıyı muhabbet ve merhamet sahibi bir dost bildi!

O Müslüman, kızarak ve içinden “La havle” diyerek ahmağı bırakıp gitti. “Benim ona ciddiyetle nasihat vermemden, hem üstüne düşmemden, gönlündeki hayalleri arttı, büsbütün vehimlendi. Demek ki nasihat yolu kapandı” dedi.

Adam uyudu, ayı sinek kovalamaktaydı. Sinek, kovulunca kalktı, fakat inadına gene kalktığı yere gelip kondu. Ayı o gencin yüzünden kaç kere sineği kovdu. Fakat sinek gene derhal kalktığı yere gelip konmaktaydı. Ayı sineğe kızıp gitti dağdan kocaman bir taş yakalayıp getirdi. Sineğin gene
uyuyan adamın suratına konmuş olduğunu görünce, o koca değirmen taşını alıp sineği ezmek için adamın suratına fırlattı.

Taş uyuyan adamın suratını paramparça etti.
Bu mesele de bütün aleme yayıldı!
Aptalın sevgisi şüphesiz ayının sevgisidir.
Kini sevgidir, sevgisi kin.
Ahdi gevşek, zayıf ve bozuk.
Sözü büyük, vefası artık.
Ant içse bile inanma.
Eğri sözlü adam andını da bozar.
Madem ki yeminsiz sözü yalan, hilesine yeminine inanma.

Evet boşuna dememişler dostunda düşmanında akıllısı gerek diye.

Dostu düşmanı iyi bilmek gerek.

Kaynak : Mesnevi 2 Cilt , blogcu.com

Bir Cevap Yazın